Kominek w salonie ma zbierać wszystkich w jednym miejscu. W praktyce sofa musi stać w bezpiecznej odległości od paleniska, ściana kominkowa łatwo zdominuje pokój, a po zakupie wkładu na wystrój zostaje niewiele pieniędzy. Poniżej zebrano kierunki, które sprzyjają wspólnemu wypoczynkowi przy ogniu: od odświeżenia starej obudowy farbą, przez zabudowę z płyt, po wersje bez komina. Wszystko da się kupić w markecie budowlanym, sklepie z płytkami i sieciówce meblowej, a na końcu czekają liczby, których trzeba pilnować w każdym stylu.
Kominek w salonie i aranżacje sprzyjające wspólnemu wypoczynkowi: 8 kierunków
Modułowa sofa, fotele i pufy ustawione w półkolu przed kominkiem
Największy kłopot to pytanie, gdzie usiądzie pięć czy sześć osób, żeby każdy widział ogień. Odpowiedzią jest siedzisko, które da się przestawiać: sofa modułowa albo narożna, do tego fotel lub dwa i miękkie pufy, które w razie gości dosuwa się bliżej. Tapicerka w grubym splocie, najlepiej z zdejmowanymi pokrowcami, wybacza dzieciom herbatę i psu pazury. Kolory mogą być spokojne: szary melanż, beż, ciepły piaskowy, a akcentem rdzawa lub musztardowa poducha.
Środek półkola zajmie niski stolik, najlepiej okrągły lub owalny, bo nie ma naroży na wysokości dziecięcej głowy. Dywan z wełny albo jej dobrej imitacji porządkuje strefę, ale nie powinien sięgać bezpośrednio pod wkład, bo łatwo się zapala. Zamiast jednego żyrandola lepiej sprawdzą się lampa podłogowa z tekstylnym kloszem i kinkiety z ciepłym światłem. Meble z sieciówki wystarczą, remont nie jest potrzebny. W wąskim salonie sofa narożna zje przejście, więc lepsza będzie prosta sofa i pufy.
Skandynawski salon z białą ścianą kominkową, jasnym drewnem i wełnianymi pledami
Biel, złamana biel i jasna szarość na ścianach to baza, a rozpoznaje się ten kierunek po gładkiej, bezozdobnej obudowie kominka i drewnie w jasnym odcieniu. Dobrze wyglądają sosna, bielony dąb albo jesion w stoliku, półce i ramach foteli. Metalowe akcenty najlepiej w czerni, a tekstylia z wełny, lnu i owczej skóry w kolorze kości słoniowej, szarości i przygaszonej gliny.
Obudowę można zrobić z płyt i pomalować matową, zmywalną farbą. To ważne, bo okolica wkładu nieuchronnie łapie smugi. Drewno opałowe zmieści się w koszu z filcu albo cienkiego metalu, a nad półką sprawdzą się papierowe lampy i prosty plakat w jasnej ramie. Meble kupisz w sieciówce, a malowanie zrobisz w weekend. Obudowa z płyt to praca dla ekipy. Ten kierunek pomaga w małym, ciemnawym salonie, bo odbija światło. Bez dobrego oświetlenia zrobi się zimno i płasko, więc warto dołożyć ciepłe żarówki.
Grafitowa, gładka obudowa kominka z płyt g-k i szerokie, liniowe palenisko
Nowoczesny kominek to prosta bryła bez ozdób, a grafit, antracyt albo ciemna szarość robią z niej wyraźny punkt ściany. Można ją pomalować matową farbą lub pokryć tynkiem dekoracyjnym o fakturze betonu. Pozostałe ściany lepiej zostawić w złamanej bieli albo jasnoszarym, żeby ciemna bryła nie przytłoczyła pokoju. Szeroki, płaski wkład pozwala widzieć ogień z sofy, nawet gdy siedzi się nisko.
Obudowa z płyt kominkowych albo g-k z materiałem i robocizną kosztuje zwykle 3000–6000 zł (przy prostej zabudowie z płyt kominkowych lub g-k ognioodpornego). Wycena rośnie, gdy trzeba dołożyć półki lub wnęki. Stelaż, płyty i kratki wentylacyjne powinna robić ekipa, bo to element bezpieczeństwa. Szpachlowanie i malowanie da się zrobić samemu. Do mebli pasują sofa w szarości lub kolorze piasku, stolik z dębowego fornirowanego blatu i czarne metalowe dodatki. Jedna lub dwie dekoracje na półce wystarczą, bo gładka bryła nie lubi tłoku.
Rustykalny kominek obłożony cegłą lub kamieniem, z drewnianą półką i wiklinowym koszem
Ten kierunek jest dla tych, którzy chcą, żeby salon pachniał domem na wsi: ciepła biel ścian, ceglasty lub brązowy kolor okładziny, len, wełna i grube drewno. Do wykończenia kominków dobrze nadają się płytki imitujące cegłę lub rustykalny kamień, a to opcja, którą ułoży glazurnik w dwa dni. W wyższym budżecie można wybrać kamień naturalny, bo kompletna obudowa z kamienia kosztuje najczęściej 5000–12 000 zł, ale płytki są wyraźnie tańsze i dają podobny efekt.
Zanim dołożysz ciężką okładzinę z kamienia lub cegły, warto z fachowcem sprawdzić nośność stropu, bo tradycyjny kominek waży minimum kilkaset kilogramów.
Półkę nad paleniskiem może zastąpić gruba deska z sosny lub dębu, bejcowana na orzech albo miodowy brąz. Montuje się ją wyżej niż w zwykłej zabudowie i zawsze według instrukcji producenta wkładu. Meble to sofa w lnie lub kratce, fotel ze skórzanym siedziskiem i kosz z wikliny na polana. Koc z grubej wełny w ciemnej zieleni dobrze pasuje do tego klimatu.
Czarny stalowy piec wolnostojący na tle betonowej szarości
Surowość to cecha tego kierunku: stal, ciemna szarość i skóra. Piec wolnostojący jest dobry tam, gdzie nie ma jak ingerować w ścianę, a do loftowego wnętrza pasuje bez dodatkowej obudowy. Wolnostojący kominek to szybki sposób na charakter, gdy nie można ingerować w ścianę, a brak zabudowy zmniejsza rachunek. Wymaga jednak sprawnego komina.
Ściany można pomalować farbą o efekcie betonu albo pokryć tynkiem dekoracyjnym, a pas przed piecem wyłożyć gresem imitującym beton, na którym stoi całość. Sofa pasuje w ekoskórze lub skórze w kolorze koniaku lub ciemnoszarej tkaninie, a regał z czarnego metalu i płyty meblowej uzupełnia całość. Lampy z metalowymi kloszami i żarówki z widocznym żarnikiem dopełniają klimat. W małym pokoju piec z bliskim sąsiedztwem sofy to problem, więc tu lepiej wybrać jasną wersję.
Biały portal z listew poliuretanowych i butelkowa zieleń na ścianach
Mocny kolor na ścianach przy białym portalu daje efekt salonu z klasą bez dużego budżetu. Portal robi się z płyt, które listwy i sztukateria poliuretanowa zamieniają w obudowę z gzymsem i ramą. Całość maluje się na biało. Listwy kleisz na klej montażowy, a malowanie zrobisz sam. Konstrukcja z płyt to praca dla ekipy.
Ściany pasują w butelkowej zieleni, granacie albo głębokiej szarości, a sofa w ecru lub beżu świetnie je równoważy. Nad kominkiem dobrze wygląda duże lustro w złotej lub czarnej ramie. Glamourowe wnętrza lubią metaliczne ramki luster nad kominkiem. Tkaniny to aksamit lub welur, a dodatki z mosiądzu, np. lampy i świeczniki. W salonie z małym oknem nasycone kolory na czterech ścianach zrobią jaskinię, więc wtedy wystarczy jedna ściana za kominkiem.
Elektryczny kominek w zabudowie z płyty meblowej w kolorze dębu
Brak komina nie wyklucza ognia w salonie, zwłaszcza w bloku. Wnęka z gotowych szafek i regałów w dekorze jasnego dębu, jesionu albo bieli, z kominkiem w środku, daje efekt zabudowy bez skuwania ściany. Ceny modeli elektrycznych zaczynają się nisko, bo podstawowe modele kosztują zwykle od około 700 do 1500 zł, a prosty biokominek jest podobnie tani (najprostsze modele to kilkaset złotych).
Płyta meblowa jest palna, więc w zabudowie z niej bezpiecznie mieści się wkład elektryczny. Biokominek potrzebuje niepalnej osłony wskazanej w instrukcji. Ściany obok zamknie ciepły greige albo szałwiowa zieleń, a półki po bokach przejmą książki i kosz na pledy. Kominek elektryczny nie zastąpi ogrzewania, ale daje światło płomienia, wokół którego zbierze się rodzina. Do tego pasuje sofa z miękkimi poduszkami w ciepłej tkaninie i wełniany dywan, który zimą cieszy bardziej niż same półki.
Biała lub jasnoszara obudowa po malowaniu, z nowym oświetleniem i tekstyliami
Do odświeżenia starego kominka wystarczą grunt, farba i wałek. Biel, złamana biel albo jasnoszary na dawnej cegle, kaflach lub tynku zmieniają bryłę nie do poznania. Przy samym wkładzie warto wybrać farbę żaroodporną, a na resztę powierzchni zwykłą, mocno kryjącą, do cegły i ceramiki. Głęboką fugę trzeba wcześniej wypełnić szpachlą, żeby malowanie nie wyglądało na łatwy skrót.
Nowy wygląd dopełniają tkaniny w kolorze lnu i gliny, lampa podłogowa z ciepłym światłem i duży kosz na drewno. Na gzymsie sprawdzą się świece LED zamiast płomieni i kilka gałązek w wazonie. Cały pomysł mieści się w jednym weekendzie i małym budżecie, a robisz go sam. Gdy obudowa jest pęknięta lub krzywa, farba tylko to pokaże.
Bezpieczny wspólny wypoczynek przy kominku w salonie: odległości i posadzka
Układ siedzisk zależy od rodzaju paleniska i instrukcji producenta wkładu, która jest ważniejsza niż ogólne zalecenia. W sieci krążą różne liczby. Wartości 60–80 cm przy meblach to dolna granica z przepisów, a nie komfortowa odległość, bo odległość od materiałów łatwopalnych powinna wynosić co najmniej 60 cm, ale dla bezpieczeństwa warto ją zwiększyć do 80 cm. W praktyce stosuje się trzy zasady:
- Meble tapicerowane, zasłony i dywany powinny stać co najmniej 1 m od paleniska (wskazuje na to większość zaleceń ekspertów), a przy otwartym palenisku zwykle zostawia się około 2 m (kominki otwarte potrzebują około 200 cm wolnej przestrzeni).
- Pas niepalnej posadzki powinien sięgać co najmniej 30 cm poza krawędzie drzwiczek kominka.
- Piec wolnostojący na drewnianej podłodze wymaga płyty ogniochronnej o grubości minimum 6 mm.
Na posadzkę przed paleniskiem nadaje się materiał niepalny, np. kamień, klinkier lub gres. Drewno i laminat odpadają, bo iskry i żar mogą je zająć. Gres standardowy kosztuje 60–120 zł za m², a jego ułożenie to 90–145 zł za m² w formatach do 60×60 cm, czyli na niewielki pas to niewielka kwota. Jeśli zależy ci na ciepłym wyglądzie, wybierz gres drewnopodobny, bo płytki drewnopodobne są estetyczne i bezpieczne, bo nie zajmą się ogniem.
Przed kominkiem otwartym warto ustawić parawan z żaroodpornego szkła lub gęstej siatki, który zatrzyma iskry i wypadające kawałki żaru.
Na czym oszczędzać, a na czym nie
Oszczędzać można na wszystkim, co widać i co łatwo wymienić: farbie, tekstyliach, lampach, gotowych meblach i listwach. Tu wystarczy kilka weekendów i kilka dni z ekipą od płyt. Nie ma natomiast sensu ciąć wydatków na zabudowę wokół wkładu, bo w bezpośrednim sąsiedztwie kominka obowiązkowe są płyty ognioodporne, które kosztują ok. 50–80 zł za m², a standardowe tylko 30–50 zł. Na typową obudowę pójdzie 6–8 m² płyt, a same materiały (płyty, profile, izolacja) to według wycen ok. 900–1400 zł.